راه را به او مىنمايند كه اين راه است . از اين راه بايد به روى . ما تا حالا راه نيفتاده‌ايم . هفتاد سالمان است ، هشتاد سالمان است و هنوز راه نيفتاده‌ايم . تا حالا هجرت نكرده‌ايم . ما در زمين متوقف شده‌ايم و تا آخر هم همين‌طور است ؛ و بايد راه بيفتيم ، چاره نيست . شما جوان‌ها بهتر مىتوانيد اين راه را پيدا كنيد . از ما گذشته ؛ ما قدرت‌هايمان رفته است ديگر سراغ كارش . شما جوان‌ها بهتر مىتوانيد تهذيب نفس كنيد ؛ شما به ملكوت « 1 » نزديك‌تر هستيد از پيرمردها . در شما آن ريشه‌هاى فساد كمتر است ، رشدش كمتر شده است ، آن‌طور رشد نكرده ؛ هر روز بماند رشدش زيادتر مىشود . هر روز تأخير بيندازيد ، تعويق بيندازد مشكل‌تر مىشود . يك پير بخواهد اصلاح بشود بسيار مشكل است ؛ جوان زودتر اصلاح مىشود . هزاران جوان اصلاح مىشوند و يك پير نمىشود . نگذاريد براى ايام پيرى ؛ حالا كه جوان هستيد سيْرِ خودتان را بكنيد ، شروع كنيد الآن . خودتان را تبعِ تعليمات انبياء كنيد ، مبدأ نيست ، از اين‌جا بايد رفت . آن‌ها راه را نشان داده‌اند ، ما راه را نمىدانيم ، آن‌ها راه را مىدانند ، طبيبند و راه را مىدانند ، راه سلامت را مىدانند ؛ آن‌ها راه سلامت را به ما گفته‌اند ، مىدانند . بخواهيد سالم باشيد از آن راه بايد برويد . بايد از توجّهاتى كه به نفس هست خودتان را كم‌كم ( البته مسأله‌اى نيست كه

--> ( 1 ) - ملكوت در اصطلاح به عالم ارواح و عالم غيب و عالم معنى گفته مىشود ؛ به عبارت‌ديگر در سلسلهء مراتب عوالم وجود ، پايين‌ترين عوالم را عالم طبيعت ( ملك ، ظاهر ) مىنامند و مرتبهء بعدى و باطن آن را عالم ملكوت مىگويند كه عالم ارواح و غيب و معنى است .