آراى خودش را بخواهد تطبيق كند بر آياتى از قرآن . يك كسى مادّى است آراى خودش را تطبيق كند بر آياتى از قرآن و قرآن را به آن رأى خودش تفسير و تأويل كند و يك كسى مثلًا اهل معانى روحيه است ، هر چه از قرآن دستش مىآيد تأويل كند و برگرداند به آن چيزى كه رأى اوست . ما بايد ، از همهء اين جهات احتراز كنيم . ولهذا دست ما در باب قرآن بسته است . ميدان چنان باز نيست كه انسان هرچه به نظرش آمد بخواهد نسبت بدهد ، به اين‌كه قرآن ، اين را مىگويد . و اگر چنان‌چه من چند كلمه‌اى راجع به بعضى آيات قرآن كريم عرض كردم ، نسبت نمىدهم كه مقصود اين است ؛ من به طور احتمال صحبت مىكنم ؛ نه به طور جزم . نخواهم گفت كه خير ، مقصود اين است و غير از اين نيست . لهذا براى خاطر اين‌كه بعضى از آقايان گفته بودند كه چند كلمه‌اى راجع به اين مسائل بحث بشود ، من بنا دارم چند روز ، در هر هفته‌اى مثلًا يك روزى ، در يك مدت محدودى ، يك سوره [ از ] اول قرآن و يك سوره هم از سوره‌هاى آخر قرآن ، در [ باره ] آن يك صحبت مختصرى [ بكنم ] . چون وقت تفصيل براى من نيست و براى ديگران هم نيست ، به طور اختصار بعضى از آيات شريفه را عرض مىكنم . و باز هم تكرار مىكنم كه اين ، تفسير جزمى ، كه مقصود اين است كه تفسير به رأى بشود نيست ، آنچه به نظر خودمان مىفهميم به طور احتمال نسبت مىدهيم .