ممكن به شكلى واضح و پيوسته و دقيق در دسترس عموم مسلمانان قرار دهم . در اين بخش ، قبل از پرداختن به مشروح آن روايات ، خلاصه‌اى از آنها را عرضه مىدارم تا سيمائى كلى از عصر ظهور باشد . * * * روايات شريفه حاكى از اين است كه انقلاب و حركت ظهور حضرت مهدى ( ارواحنا فداه ) بعد از فراهم شدن مقدمات و آمادگيهاى منطقه‌اى و جهانى از مكّه آغاز مىگردد . . . و طبق بيان روايات ، در سطح جهانى نبردى سخت بين روميان ( غربيها ) و بين تركان و يا هواداران آنها كه ظاهرا روسها باشند بوجود مىآيد ، تا جائى كه به جنگ جهانى منجر مىگردد . امّا در سطح منطقه دو حكومت هوادار حضرت مهدى عليه السلام در ايران و يمن تشكيل خواهد شد . . . كه ياران ايرانى آن حضرت مدتى قبل از ظهور ، حكومت خويش را تأسيس نموده و درگير جنگى طولانى مىشوند كه سرانجام در آن پيروز مىگردند . و اندك زمانى پيش از ظهور آن بزرگوار در بين ايرانيان دو شخصيت ، با عنوان سيد خراسانى ، رهبر سياسى و شعيب بن صالح ، رهبر نظامى ظاهر شده و ايرانيان تحت رهبرى اين دو تن ، نقش مهمى را در حركت ظهور آن حضرت ايفاء خواهند نمود . امّا ياران يمنى وى ، قيام و انقلاب آنان چند ماه پيش از ظهور حضرت بوده و ظاهرا ايشان در سامان بخشيدن به خلاء سياسى كه در حجاز بوجود مىآيد همكارى مىنمايند . علت بوجود آمدن اين خلاء سياسى حجاز اين است كه شاه نابخردى از خاندان فلان ! كه آخرين پادشاه حجاز مىباشد كشته شده و بر سر جانشينى او اختلاف بوجود مىآيد به گونه‌اى كه اين اختلاف تا ظهور مهدى ( ع ) ادامه خواهد يافت . « آنگاه كه مرگ عبد اللّه فرا رسد ، مردم در جانشينى او نسبت به هيچكس به توافق نمىرسند و اين جريان تا ظهور حضرت صاحب الأمر همچنان ادامه مىيابد ، عمر سلطنت‌هاى چندين ساله بسر آمده ، نوبت پادشاهى چند ماهه و چندين روزه فرا مىرسد . ابو بصير مىگويد : پرسيدم : آيا اين وضع به طول مىانجامد ؟ فرمود : هرگز . » و اين درگيرى بعد از كشته شدن اين پادشاه ( عبد اللّه ) منجر به كشمكش بين