اسماعيليه را فتح نمود و همه اسماعيليان را از دم شمشير گذرانيد ، بناى قلعه ها را نيز با خاك يكسان ساخت و پس از آن در سال 1255 هجرى ، آقاخان محلاتى كه از نزاريه بود در ايران به محمد شاه قاجار ياغى شد و در قيامى كه در ناحيه كرمان نمود شكست خورده به بمبئى فرار كرد و دعوت باطنى نزارى را به امامت خود منتشر ساخت و دعوتشان تا كنون باقى است و نزاريه فعلًا ( آقا خانيه ) ناميده مى شوند . ب ( مستعليه ) : پيروان ( مستعلى ) فاطمى بودند كه امامتشان در خلفاى فاطميين مصر باقى ماند تا در سال 557 هجرى قمرى منقرض شدند و پس از چندى فرقه ( بهره ) در هند به همان مذهب ظهور كردند و تا كنون نيز مى باشند . ج ( دروزيه ) : طايفه دروزيه كه در جبال دروز شامات ساكنند در آغاز كار ، پيروان خلفاى فاطميين مصر بودند تا در ايام خليفه ششم فاطمى به دعوت ( نشتگين دروزى ) به باطنيه ملحق شدند . دروزيه در ( الْحاكِمُ بِاللّهِ ) كه به اعتقاد ديگران كشته شده ، متوقف گشته مى گويند وى غيبت كرده و به آسمان بالا رفته ! و دوباره به ميان مردم خواهد برگشت ! د ( مقنعه ) : در آغاز پيروان ( عطاء مروى ) معروف به ( مقنع ) بودند كه طبق اظهار مورخين از اتباع ابومسلم خراسانى بوده است و پس از ابومسلم ، مدعى شد كه روح ابومسلم در وى حلول نموده است و پس از چندى دعوى پيغمبرى و سپس دعوى خدايى كرد ! و سرانجام در سال 162 در قلعه كيش از بلاد ماوراءالنهر به محاصره افتاد و چون به دستگيرى و كشته شدن خود يقين نمود ، آتش روشن