ولايت عهدى داده به جانشينى خود برگزيد 67 و آن همه حوادث ننگين را به بار آورد . معاويه با بيان گذشته خود اشاره مى كرد كه نخواهد گذاشت حسن عليه السّلام پس از وى به خلافت برسد ؛ يعنى در خصوص خلافت بعد از خود ، فكرى ديگر دارد و آن همان بود كه حسن عليه السّلام را باسمّ شهيد كرد 68 و راه را براى فرزند خود يزيد هموار ساخت . معاويه با الغاى پيمان نامبرده مى فهمانيد كه هرگز نخواهد گذاشت شيعيان اهل بيت در محيط امن و آسايش بسر برند و كمافى السابق به فعاليتهاى دينى خود ادامه دهند و همين معنا را نيز جامه عمل پوشانيد 69 . وى اعلام نمود كه هركس در مناقب اهل بيت حديثى نقل كند هيچگونه مصونيتى در جان و مال و عرض خود نخواهد 70 داشت و دستور داد هر كه در مدح و منقبت ساير صحابه و خلفا حديثى

--> ( 67 ) يزيد مردى بود عياش و هوسران و دائم الخمر ، لباسهاى حرير و جلف مى پوشيد ، سگ و ميمونى داشت كه ملازم و همبازى وى بودند ، مجالس شب نشينى او با طرب و ساز و شراب برگزار مى شد ، نام ميمون او ( ابوقيس ) بود و او را لباس زيبا پوشانيده در مجلس شربش حاضر مى كرد ! گاهى هم سوار اسبش كرده به مسابقه مى فرستاد ( تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 196 . مروج الذهب ، ج 3 ، ص 77 ) ( 68 ) مروج الذهب ، ج 3 ، ص 5 . تاريخ ابى الفداء ، ج 1 ، ص 183 . ( 69 ) النصايح الكافيه ، ص 72 ، نقل از كتاب الاحداث . ( 70 ) رَوى ابُوالْحَسَنِ الْمَدائِنى فى كِتابِ اْلَاحْداثِ قالَ : كَتَبَ مُعاوِيَةُ نُسْخَةً واحِدَةً الى عُمّالِهِ بَعْدَ عامّ الْجَماعَةِ : انّى بَرِئْتُ الذّمَّةَ مِمَّنْ رَوى شَيْئاً مِنْ فَضْلِ ابى تُرابٍ وَاهْلِ بَيْتِهِ ( النصايح الكافيه ، تأليف محمد بن عقيل ، چاپ نجف ، سال 1386 هجرى ، ص 87 و 194 .