معروف ( نائينى و كمپانى ) و فلسفه را نزد ( سيد حسين بادكوبى ) كه خود از شاگردان جلوه و آقا على مدرس بود و رياضيات را نزد ( آقا سيد ابوالقاسم خوانسارى ) و اخلاق را در محضر ( حاج ميرزا على قاضى ) كه در حكمت عملى و عرفان ، مقامى بس ارجمند داشتند تلمذ كرد . سپس در سال 1314 به زادگاه خود مراجعت فرمود . تحصيلات علامه طباطبائى فقط محدود به سطوح عادى فقه نبود بلكه علاوه بر عميق ترين تحصيلات در صرف و نحو و ادبيات عرب و فقه و اصول ، ايشان يك دوره كامل از رياضيات قديم از ( اصول ) اقليدس تا ( مجسطى ) بطلميوس و نيز فلسفه و كلام و عرفان و تفسير را فرا گرفت و در اين علوم به مرحله اجتهاد نائل آمد . شهرت علامه طباطبائى در تهران و حوزه هاى ديگر علمى ايران خارج از تبريز هنگامى آغاز شد كه در اثر حوادث سياسى جنگ دوم جهانى و عواقب بعد از آن ، ايشان از مسقطالرأس خود به قم مهاجرت كرد و از سال 1325 در آنجا ساكن شد و بدون كوچكترين سر و صدا مجالس درس خود را در تفسير و حكمت آغاز كرد و در سفرهاى پياپى به تهران با علاقه مندان به حكمت و معارف اسلامى نيز تماس حاصل نمود و حتى از بحث و مناظره با مخالفان دين و حكمت ، دريغ نورزيد و از راه عقل و منطق ، بسيارى از افرادى را كه از طريق صواب منحرف شده بودند به درك حقايق دينى و حكمى نايل ساخت و توانست در عرض بيست و چند سال اخير ، اثر عميقى از خود نه تنها در طبقه روحانيت بلكه بين عده اى از طبقه متجدد و تحصيل كرده در غرب بجا گذارد . ساليان دراز هر پاييز بين ايشان و استاد هنرى كربن مجالسى با