مى يابند وى زيبايى و دلربايى نامتناهى خواهد ديد كه از دريچه تنگ جهان ، خودنمايى و تجلى مى نمايد و آن وقت است كه خرمن هستى خود را به تاراج داده دل را به دست محبت خدايى مى سپارد . اين درك چنان كه روشن است به وسيله چشم و گوش و حواس ديگر يا به وسيله خيال يا عقل نيست ؛ زيرا خود اين وسيله ها و كار آنها نيز آيات و نشانه ها مى باشند و در اين دلالت و هدايت مغفول عنه هستند 153 . اين راهرو كه هيچ همتى جز ياد خدا و فراموش نمودن همه چيز ندارد وقتى كه مى شنود خداى متعال در جاى ديگر از كلام خود مى فرمايد : ( اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! نفس خود را دريابيد وقتى كه شما راه را يافتيد ديگران كه گمراه مى شوند به شما زيانى نخواهند رسانيد 154 ، خواهد فهميد كه يگانه شاهراهى كه هدايتى واقعى و كامل را در بر دارد ، همان راه نفس اوست و راهنماى حقيقى وى كه خداى اوست او را موظف مى دارد كه خود را بشناسد و همه راهها را پشت سر انداخته راه نفس خود را در پيش گيرد و به خداى خود از دريچه نفس خود نگاه كند كه مطلوب واقعى خود را خواهد يافت . و از اين روى پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مى فرمايد : ( هر كه خود را شناخت خدا را شناخت 155 ) . و نيز مى فرمايد : ( كسانى از شما خدا را بهتر مى شناسد كه خود

--> ( 153 ) على ( ع ) مى فرمايد : ( خدانيست آنكه خود تحت احاطه معرفت درآيد ، اوست كه دليل را به سوى خود هدايت مىكند ) ، ( بحار ، ج 2 ، ص 186 ) ( 154 ) سوره مائده ، آيه 105 . ( 155 ) ( مَنْ عَرَفَ نَفْسَهْ ، فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ ) ، ( غررالحكم ، ج 2 ، ص 665 )