بديهى است يهود دشمنى با يك موجود آسمانى داشتند ، كه متصدى رسانيدن وحى الهى و از حضرت كليم و حضرت محمد صلى الله عليه و آله جدا بود ، نه با روان پاك كليم يا محمد صلى الله عليه و آله . و همين قرآن كه در اين آيه نازل كردن قرآن را بر قلب پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به جبريل نسبت مىدهد در آيه ديگر به روح امين نسبت مىدهد « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ » « 1 » قرآن را روح امين به قلب تو نازل كرده است . و از اين توافق دو آيه معلوم مىشود كه مراد از روح امين همان جبريل مىباشد . خداى متعال در جاى ديگر از كلام خود در وصف اين نازل كنندهء وحى مىفرمايد : « إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ * مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ * وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ * وَ لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ » « 2 » به درستى قرآن سخنى است : كه سفير محترم - جبريل - آورده رسول محترمى كه پيش صاحب عرش - خدا - داراى نيرو است و منزلت دارد و آن جا مطاع است - پيش ملائكه و امين است و يار شما - پيغمبر اكرم - ديوانه و جن زده نيست و سوگند مىخورم كه آورنده وحى را در حالى كه در افقى آشكار بود ديد . آيات دلالت دارند كه جبريل از مقربان نزديك خدا و داراى نيروى عظيم و منزلت و فرمانروا و امين مىباشد . و در جاى ديگر در وصف همين مقربين عرش كه ملائكه كرامند مىفرمايد : « الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا » « 3 »

--> ( 1 ) . شعراء ، آيه 194 ( 2 ) . تكوير ، آيات 19 - 23 ( 3 ) . مؤمن ، آيه 7