و اگر جن و انس « 1 » دست به هم داده براى اين كار قيام كنند نخواهند توانست نظير قرآن را بياورند . مىگويد : اگر مىگوييد قرآن سخن محمد است از كسى ديگر كه در مشخصات زندگى مانند اوست : يتيم ، تريبت نديده ، درس نخوانده ، نوشتن ياد نگرفته ، در محيط تاريكى مانند محيط جاهليت بزرگ شده مانند اين كتاب يا سوره‌اى از سوره‌هاى آن را بياوريد . « 2 » مىگويد : چرا در آيات قرآنى كه در مدت بيست و سه سال نزول هيچ‌گونه تغيير و اختلافى در اسلوب بيان و لفظ و معناى خود پيدا نكرده درست تدبر نمىكنند و اگر سخن بشر نه سخن خدا بود قطعاً محكوم نظام طبيعت مىشد و تحول و تغيير و اختلاف در آن پديد مىآمد . « 3 » بديهى است كه اين بيانات با نسبت تشريفى سازگار نيست و قرآن را تنها كلام خدا معرفى مىكند . گذشته از اين ، قرآن مجيد در صدها آيه معجزاتى خارق عادت كه با نظام عادى طبيعت قابل توجيه نيست اثبات مىكند كه پيغمبران به واسطه آنها نبوت خود را اثبات مىكرده‌اند و اگر نبوت همان نداى وجدان و وحى آسمانى به معناى افكار پاك بشرى بود اقامه حجت و استمداد از معجزه معنايى نداشت . برخى از نويسندگان اين معجزات صريحه را با يك وجوه خنده‌دارى تأويل مىكنند ، ولى هر خواننده‌اى به توجيهات‌شان مراجعه نمايد ترديد نخواهد داشت كه مدلول قرآن مجيد غير از آن است كه اين دانشمندان مىگويند . منظور ما در اين جا اثبات امكان تحقق معجزه و خارق عادت يا اثبات صحت نقل

--> ( 1 ) اسراء ، آيه 88 ( 2 ) . بقره ، آيه 23 ( 3 ) . نساء ، آيه 82