قرآن را به حق نازل كرديم او نيز به حق نازل شد - يعنى در حدوث و بقاى خود از حق جدا نشد - . و باز مىفرمايد : « فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ » « 1 » جز ضلالت و گمراهى پس از حق چيزى هست ؟ - از حق گذشتى جزضلالت نمىماند . و در جايى ديگر از كلام خود به طور جامع مىفرمايد : « وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ * لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ » « 2 » به درستى قرآن كتابى است عزيز - منيع‌الجانب كه هر تعدى را با قدرت از خود دفع مىكند - باطل از پيش روى و از پشت سر به سوى او نمىآيد ( نه اكنون و نه در آينده بطلان و نسخ‌پذير نيست ) . البته بحث‌هاى زيادى در اطراف ابديت احكام قرآنى كرده شده و مىتوان كرد ولى از موضوع بحث اين كتاب - كه موقعيت قرآن است پيش مسلمانان به طورى كه خود قرآن دلالت دارد - بيرون است . د - قرآن مجيد در دلالت خود مستقل است قرآن مجيد كه از سنخ كلام است مانند ساير كلام‌هاى معمولى از معناى مراد خود كشف مىكند و هرگز در دلالت خود گنگ نيست و از خارج نيز دليلى وجود ندارد كه مراد تحت‌اللفظى قرآن جز آن است كه از لفظ عربيش فهميده مىشود . اما اين كه خودش در دلالت خود گنگ نيست ، زيرا هركس به لغت آشنايى داشته

--> ( 1 ) . يونس ، آيه 32 ( 2 ) . فصلت ، آيه 42