« وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ » « 1 » براى هر كدام‌تان وجهه و هدفى است كه به آن ، روى مىكنيد ، پس در كارهاى نيك به همديگر پيشى و سبقت بگيريد ( تا به هدفى عالى برسيد ) . قرآن دين به راه و رسم زندگى اطلاق مىشود . حتى كسانى كه اصلًا صانع را منكرند بدون دين نيستند ، زيرا زندگى انسان بدون داشتن راه و رسمى خواه از ناحيه نبوت و وحى باشد يا از راه وضع و قرار داد بشرى اصلًا صورت نمىگيرد ، خداى متعال در وصف ستمگران كه با دين خدايى دشمنى دارند از هر طبقه و صنف بوده باشند مىفرمايد : « الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً » « 2 » كسانى كه - مردم را - از راه خدا بر مىگردانند و راه خدا - راه و رسم زندگى فطرى - را در حالى كه كج كرده‌اند قصد مىكنند و پيش مىگيرند . « 3 » 3 . بهترين و پابرجاترين راه و رسم زندگى آن است كه آفرينش انسان به سوى آن هدايت كند نه آنچه از عواطف و احساسات فرد يا جامعه سرچشمه گيرد هر يك از اجزاى آفرينش را مورد دقت و كنجكاوى قرار دهيم خواهيم ديد كه در هستى خود هدف و غايتى دارد كه از نخستين روز آفرينش خود به سوى آن متوجه است و از مناسب‌ترين و نزديك‌ترين راهى كه به آن هدف منتهى مىشود به سوى هدف خود سير مىكند و در اندرون و بيرون ساختمان خود با تجهيزاتى مجهز مىباشد كه مناسب با هدف خودش و منشأ فعاليت‌هاى گوناگونش مىباشد ، رويهء آفرينش در هر آفريده جاندار و غيرجاندار همين‌گونه است . مثلًا بوته گندم از همان روز نخستين پيدايش خود كه در بستر خاك با نوك سرسبز

--> ( 1 ) . بقره ، آيه 148 ( 2 ) . اعراف ، آيه 45 ( 3 ) . وجه دلالت آيه اين است كه « سبيل‌اللَّه » دين است و آيهء شريفه دلالت دارد بر اين كه ستم كند . . .