معصوم منصوص « مطابقا للقواعد الاماميه » تطبيق مىشود و لا غير . محيي الدين و جمعى از اكابر عرفا « 1 » در اين مسأله از قواعد اماميه متأثّر شده‌اند . در شاهد ثاني كه متضمّن اشراقاتى است دليل بر وجود نبي و لزوم قوانين آسمانى در نظام عالم اقامه نموده است و شرايط وجوب و لزوم اطاعت از أو را تقرير كرده و در اشراق بعد وجوب حدود و سياسات را تقرير نموده است و سرّ تشريع احكام شرعيه أعم از عبادات و سياسات و حدود و مناكح و آنچه را كه مدوّن در كتب فقهاء است از أول باب طهارت تا آخر حدود و ديات بيان فرموده است . اين مطالب در كتب شيخ و ديگران مشروحا بيان شده است . اشراق رابع متضمّن بيان فرق بين نبوّت و شريعت و سياست مىباشد . اسرار شريعت و فائدهء طاعات را در اشراق بعد بيان كرده است و در اشراق سادس بطور اختصار منافع برخى از طاعاترا تقرير نموده است . و در اشراق سابع ضابطه و ميزان فرق بين كبائر از معاصى و صغاير از گناهان را بيان كرده است . اشراق ثامن متضمن و متكفل بحث ظاهر و باطن و أول و آخر و سرّ شريعت و تحقيق آنكه از براي هرحق حقيقتى مىباشد در اين مبحث سرّ انقطاع وحى و دوام ولايت بيان شده است مطابقا لما في المسفورات العرفاء و الاخبار الواردة عن أهل العصمة و الطهارة ملا صدرا عقيدهء أهل توحيد را در ضمن بيان مطلب بر سبك و طريقهء برهان بيان نموده و بادلهء نقليه نيز تمسّك نموده و ضمنا اشاره كرده است كه : اسم ولى و وارث

--> ( 1 ) - ابو العلاء عفيفى أستاذ تصوف در اسكندريه و شاگرد نيكلسون در تعليقات خود بر قسمت ولايات فصوص گفته است : شيخ در اين مقامات متأثر از قواعد اماميه و اخبار شيعه شده است . تعليقات عفيفى بر فصوص ط قاهره ص 186 غافل از آنكه كلمات محيي الدين مأخوذ از رواياتى است كه عامه از طرق خود از حضرت رسول نقل كرده‌اند و متعصبان از علماى عامه از عمل به آن روايات اعراض كرده‌اند و أهل انصاف به آنها اقرار نموده‌اند . مسألهء ولايت و احكام و فروع آن فقط بر قواعد اماميه منطبق است .