عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ » « 1 » ، پس حال بر ايشان مشتدّ گردد و آوازها بلند شود و آرزوى مرگ كنند تا از آن حال خلاص شوند ، باز ندا آيد كه يكديگر را ببخشيد و ثواب بخشش حقوق را از دور به ايشان نمايند ، بعضى ببخشند و بعضى طلب نمايند پس ، از حسنات ظالم ، به مقدار ظلم او ، به مظلوم دهند و اگر ظالم را حسنه نباشد يا كمتر باشد ، از سيّئات مظلوم آن مقدار بر سيّئات ظالم افزايند . چنان كه از حضرت امام زين العابدين عليه السلام منقول است « 2 » ، « وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ * مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ » « 3 » . پس نامِهاى اعمال پرّان شود و ديدها بالا كنند تا ببينند كه به كدام دستِ ايشان مىدهند ، هركه را نامه به دست راست دهند از اهل بهشت باشد و خوشحال گردد ، و هركه را به دست چپ دهند از اهل دوزخ باشد و غمناك شود . « فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ - إلى آخر الآيات » « 4 »

--> ( 1 ) - الزُّمَر : 31 . « سپس شما در روز رستاخيز نزد پروردگارتان با يكديگر ستيزه خواهيد كرد » . ( 2 ) - الكافى : 8 / 106 / 79 . ( 3 ) - إبراهيم : 42 - 43 . : « و خداى را از آنچه ستمكاران مىكنند غافل مپندار ، همانا [ كيفرِ ] آنان را واپس مىدارد براى روزى كه در آن ، چشمها [ ى كافران و ستمگران از حيرت و سراسيمگى ] خيره بمانَد * در حالى كه گردنها فراز كرده سرهاى خويش بالا گرفته ، چشمشان بر هم نخورد و دلهاشان [ از بسيارىِ سرگشتگى ] تهى [ از فهم و چاره انديشى ] است » . ( 4 ) - الحاقّة : 19 . : « پس آن كه كارنامهء او به دست راستش داده شود [ با خوشحالى ] گويد : بياييد و كارنامهء مرا بگيريد و بخوانيد - زيرا در آن عملى نيست كه از آشكار شدنش شرم داشته باشم - » و در ادامهء آيات مىفرمايد : « إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ * فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ * فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ * قُطُوفُها دانِيَةٌ » : « من مىدانستم كه حساب خويش را خواهم ديد * پس او در زندگانيى پسنديده باشد ، * در بهشتى برين * كه ميوه‌هاى آن نزديك و در دسترس است » .