« عمرو سلاح پوشيذه آنجا مترصد ايستاذه بوذ . زبا عمرو را بديذ شمشير كشيده » ص 479 « در آن كوش كى تيغ كشيده بر در آن فرجه روى » ص 478 « مهمان ايشانرا آشفته و بهم برآمذه يافت . سر بر زانوى محنت نهاذه و اندوه جهان گرد ايشان درآمده » ص 533 تكرار قيد با تركيبى خاص گاهى به نثر و سخن زيبائى بخشيده است : « و اين كارى نيست كه آسان‌آسان در آن خوض توان پيوست و مهمى نيست كى سبك‌سبك استقبال آن توان كرد » ص 470 « چون نظر برهيونان قصير افكندكى گران‌گران در زير بار مىآمذند » ص 478 « آهوى ديذكى بىاحتراز دوان‌دوان روى به لشكر نهاذه بوذ » ص 520 « پس نرم‌نرم . . . » ص 559 درين كتاب بندرت ، مفعول مطلق ، مفعول فيه ، صيغهء مبالغه با تركيبى خاص ، صفت تفصيلى بجاى عالى نيز ديده شده است . « مىكوشيذ تا خويشتن را به شريف‌تر مقامى رسانذ و عنيف‌تر منزلى فروآرذ » ص 12 « باقى على فرائض الله ميان ما قسمت كنذ قسمتى عدل » ص 120 « پس آن شب ، همه‌شب ، بتجرع اقداح شراب كى شمع شب عيش است زنده داشتند » ص 175 « سوارى ديذ كى از پرهء بيابان چون مرغ بپر ، مىراند . . . » ص 435 مفردات و تركيبات - خاص دايگان : دايهء خاص ص 10 جگر : رنج ص 93 پره : كنار و دامن 115 نيز : ديگر ، هرگز 123 روغان : روباه‌بازى ، مكر 129 پتياره : بلا ، داهيه 162 شكيب : فر ، زيب 177 فرزند : مطلق پسر 179 قدر : بالفرض ، گرفتم 222 اندى : وقت نامعين 274 فضول : بجاى فضولى 302 ديگر : هرگز ، تاكنون 349