آن بود تا در ميدان عرضهء صنعت و جلوه حرفت با وى برابرى كند يا سبق برد . و تا سخن درين باب بىپشتوانهء حجت و دست‌مايه بينت نمانذ طرفى از صنايع مستعمل در كتاب بر منصه جلوه مىنشيند و من‌باب تيمن و تبرك سخن را از اقتباس آغاز مىكنيم . اقتباس از قرآن مجيد اقتباس : اندكى از قرآن يا حديث در عبارت خود آوردن بىاشارت 93 « وجود همه از اوست و رجوع همه با او ، « فتعالى الله الملك الحق لا إله الا هو يحيى و يميت و هو حى لا يموت » ص 6 « نسناس خود را به شكل انسان برتوانذ آورد تا مگر مشرف شوذ بشرف نطق و مكرم گردذ بزيور عقل ، تو كى متوجى بتاج كرامت « وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ » و مزين بزيور علم « وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ » و محلى بحليه حكمت كى « وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » نتوانى كرد كى بقاذورات دنيا مغرور نشوى و از خود قطع علائق كنى » ص 14 و 15 « جز تمتع طعام و تلذذ وقاع و تتبع قواى شهوانى و متابعت هواى نفسانى از دنيا بهرهء ندارند « أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ » ص 23 « بسيار چيزست كى دل مردم در قبول آن كاره باشذ و خير او در آن بوذ و نيز فراوانست كى دل مردم خواهان كارى بوذ و دوستدار و آرزومند چيزى باشذ كى اگر ممكن شوذ شر او در آن بوذ « عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ » ص 26 « مثل اين كتاب معارضه كليله را چگونه شايذ و ژاژطيان در مقابله قرآن كى درآيذ « وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ » ص 73 « مىخواهم كى مال پذر در دست من مقرر دارى و ودايع او به من سپارى و خويشتن را از زمرهء آنان كى « يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً » استخراج واجب دارى و وخامت عاقبت اين نهى كى « لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ » پيش چشم كنى و چون مرا استقلال حاصل آمذ و استبداد روى نموذ و . . . پيذا آمد آيهء « وَ ابْتَلُوا الْيَتامى . . . » برخوانى 104 ايضا رك ص 134 - 144 - 200 - 248 - 312 - 320 - 341 - 368 و موارد بسيار ديگر . اقتباس از حديث « چون دور خلافت او بپايان رسيذ و نوبت آن نيابت بانقضاء نزديك آمذ و طاير قضا ، طالب وديعت گشت و رائد الهى متقاضى امانت شذ آن كار بصلاح عمر كى « اذا ذكر الصالحون فحيهل بعمر » بازگذاشت » ص 36 « و آنچ حق خداست به بىتوشگان و حاجتمندان و مستحقان رسانم و بذان خويشتن را از زمرهء آن طايفه كى « بشر مال البخيل بحادث او وارت » بيرون آرم و در سلك آن گروه كى « ان الله يحب ان يرى اثر نعمته على عبده » كشم تو نيز مرا ملامت مكن » ص 97