« عقل تو درين استحضار چه مىانديشذ گفت ظن من آنست « و الظن يخطى و يصيب » ص 315 « و جماعتى كى ايشان درزى عدول بوذند اما از طريق ديانت و امانت عدول نموذه و اين معنى كى : « الناس كلهم عدول الا العدول » در شأن ايشان وارد گشته شهادت در آن ثابت كردند » ص 584 « نزديك اهل خرد هيچ بار گرانتر از بار منت نيست و بر گردن مروت هيچ غلى محكم‌تر از وام نه . لنقل الصخر من قلل الجبال * احب الى من منن الرجال » ص 108 « و هركس كى در عقدهء واقعهء گرفتار شذ و در دهن داهيهء افتاذ بايذ كى تمسك بحبل متين صبر كنذ و اقتدا براى رزين خرذ آرذ . يا نفس صبرا و الا فاهلكى جزعا * ان الزمان على ما تكرهين بنى » ص 117 « من او را بلطائف حيل و بدائع حكم چنان از راه ببرم و چنان سغبه گردانم كه بنيم خوردهء ما راضى گردذ و بنوالهء از ما خشنوذ شوذ . و اذا اجحف بالليث الصدى * ود ان يكرع فى سؤر ثعال » ص 118 « بهروز زاد هنر بر راحلهء سفر نهاذ و رخت فصاحت بر ناقهء سياحت بست و گفت : ان ضاق مسرح ناقتى فى بلدة * فزمامها بيدى و ما ضاق الفضا » ص 275 « جاى لايق نداشت و اسبابى موافق مهيا نبوذ و خجلت و حياء فقر و فاقه مانع لذت وصال و راه‌زن تمتع ملاقات شذ . كان الغنى و الفقر للمرء فى الورى * ميزان اسباب المحبة و البغض » ص 407 « و سر اسباب رزق از درج اسرار غيب پوشيذه‌ترست و كس را بر كيفيت و كميت آن اطلاع ممكن نيست و بر مطلب و مقصد آن وقوف ميسر نه . لكل رحى قطب عليه مدارها * و دايرة الارزاق ليس له قطب » ص 460 « شهامت حرص نموذنست بر اعمال خطير و امور جسيم و در مباشرت آن اقتناء احدوثهء جميل نموذن چنانك شاعر گفت فكن حديثا حسنا ذكره * فانما الناس احاديث » ص 519