إسحاق بن ابراهيم بن أبي الرشيد بن غانم الطائي السجاسي الفارسي

26

فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى )

بوذ و قوت و هم شما را از سلوك آن [ 70 ] منهج « 207 » صواب منع [ 71 ] ميكنذ و از قبول قول حق بازمىدارذ و بسيار چيزست كى دل مردم در قبول آن كاره « 208 » باشذ و خير او در آن بوذ و نيز فراوانست كى دل مردم خواهان كارى بوذ و دوستدار و آرزومند چيزى باشذ كى اگر ممكن شوذ شر او در آن بوذ . « عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ » « 209 » اكنون شما از طريق امتحان اين مرد را آزمايش كنيذ و بر محك « 210 » طب زنيذ تا عيار « 211 » علم او بينيذ . اگر چنانك تب ربع « 212 » در بهاران از جوانان ببرذ و همين تب در ايام خريف « 213 » از پيران زائل گردانذ ايمان آريذ كى پيغمبرست [ 72 ] و تصديق قول او كنيذ كى شما را سوذ دارذ . گفتند اى حكيم چه ميگوئى تب چه باشذ [ 73 ] علتى كى مادهء آن يا از حرارت و يبوست باشذ يا از

--> [ 70 ] - ملك : از آن سلوك [ 71 ] - مر : پيش برد و آنچه ميگويند كى عقل ما آن را قبول نمىكند تواند بود . آنچ او گويد معقول بود و قوت و هم شما را از سلوك منهج صواب منع . [ 72 ] - ملك : پيغامبرست [ 73 ] - مر : جباشد .