[ 15 ] كلمة فيها تمثيلات لبيان التوحيد « 1 » الوجودي والتعيّنات از غيب مطلق تا آخرين مرتبهء مظاهر حقّ يك وجود است كه « 2 » به حسب اختلاف تجليّات وتعيّنات مسمّا به مراتب گشته . واين تعيّنات ، اعتبارات محضه است « 3 » وإضافات صرفه ، چنانچه « 4 » واحد را « 5 » ربع أربعة « 6 » وثلث ثلاثة ونصف اثنين گويند . اين نسب وإضافات قادح در واحديّت أو نيست ، همچنين اطلاق أسماء مراتب به اعتبار تجليّات وتعينات بر ذات رفيع الدرجات مانع احديت أو نيست . واحد در مراتب اعداد ظهورى دارد كه در هر يك خاصيّتى وفايده‌اى مىدهد كه در آن ديگر نيست وحقيقت هر يك مغاير حقيقت ديگرى است وهمه ، تفصيل مرتبهء واحد مىكنند ، يعنى مبيّن آنند كه واحد است كه در اين مراتب به تكرار ظهور كرده ، زيرا كه اثنين دو واحد است وثلاثة سه واحد است « 7 » وهمچنين . پس مادّهء اعداد واحد متكرر است وصورت اعداد هم واحد ، پس همهء اعداد به واحد موجودند وبه أو محتاج وواحد بر واحديّت خود ازلًا وابداً باقي است واز همه مستغنى است « 8 » . وهمچنان كه عدد به معدود ظاهر مىشود ، وجودات امكانية به ماهيّات هويدا مىگردد . ومهما نظرت إلى الوجود جمعاً وتفصيلًا ، وجدت التوحيد يصحبه لا يفارقه البتة صحبة الواحد للأعداد ، فإنّ الاثنين لا يوجد أبداً ما لم تضف إلى الواحد « 9 » مثله ، ولا تصحّ الثلاثة

--> ( 1 ) - الف : التوحيدي . ( 2 ) - الف : - كه . ( 3 ) - مر : - است . ( 4 ) - مر : چنانكه . ( 5 ) - الف : - را . ( 6 ) - دا : + بود . ( 7 ) - دا : - است . ( 8 ) - مر ، دا : - است . ( 9 ) - الف : واحد .