و هر ساعت سخنى بميان مىآيد كه با ساعت قبل مربوط نيست همانا تاثير كواكب ارباب ساعاتست كه هر كدام را در عالم وجود اثر و خاصيّتى است ! اين عقيده چنان كه اشاره كرديم خالى از اغراق و گزافه گويى نيست . و بر فرض كه ما بخواصّ و آثار كواكب و ارتباط و تأثير و تأثّر عوالم وجود با يكديگر معتقد باشيم و نگوييم « روشنان فلكى را اثرى در ما نيست » اعتقاد ما هرگز به آن پايه نمىرسد كه نامربوط گفتن اشخاص را فقط معلول تأثير كواكب بدانيم ، در حالتى كه مقتضيات ديگر نيز داريم كه از ستارگان بما نزديكتر است ! بارى علماى اعداد و اوفاق و تكسيرات نيز در ترتيب الواح و اوراد و عزائم ، بساعات و ايّام و بروج بسيار اهميّت ميدهند - مثلا مىگويند اعمال مربوط بشمس را روز يكشنبه مخصوصا در ساعت اوّل يا ساعت هشتم و پانزدهم و بيست و دوم آن روز از طلوع آفتاب ، يا در شب پنجشنبه - و كارهاى متعلّق بزهره را در روز جمعه يا شب سه شنبه بايد انجام داد . اين گونه شرايط و مقرّرات مبتنى بر ارباب ساعات و ايّام و ليالى است كه در ترتيب و كيفيّت آن از قاعدهء معمول منجّمان پيروى كرده‌اند - و ما خلاصهء آن را در حواشى كتاب « 1 » نوشته و شرح آن را بمقدّمه حواله كرده‌ايم . مبدأ تقسيم ساعات و ايّام و ليالى هفته ساعت اوّل طلوع آفتابست از روز يكشنبه ، به اين ترتيب كه عدد ساعات هفته يعنى 168 ساعت را بمناسبت سبعهء سيّاره هفت هفت طرح و از شمس آغاز كرده ساعت اوّل را به دو دهند و آن را ربّ ساعت اوّل روز يكشنبه گويند - و باقى كواكب را از علوى بسفلى يعنى از زحل بقمر رعايت ، و هر ساعتى را متعلّق بكوكبى كنند -

--> ( 1 ) - ص 25 طبع دوم كتاب .