كه مشتمل بر عمل بسط و تكسير و مجوّز استعمالش همان تسميهء كلّ باسم جزء است ، به اين قرار كه ميگويند : علم كسر و بسط عبارتست از علم به وضع حروف مقطّعه به اين ترتيب كه حروف يكى از اسماء اللّه را با حروف نام مطلوب امتزاج داده در يك سطر بنويسند ، و در سطرهاى بعد حروف را مقدّم و مؤخرّ بدارند به ترتيب و كيفيّتى كه بعد از چند سطر همان سطر اوّل بيرون بيايد ، پس اسماء ملائكه و دعوات مناسب را بخوانند تا مقصود حاصل شود « 1 » ه . و نيز صاحب مفتاح السّعاده در تعريف علم خواصّ روحانى حروف از اوفاق و تكسيرات حرفى و عددى مىنويسد : علم باحث عن كيفيّة تمزيج ؟ ؟ ؟ الاعداد او الحروف علي التّناسب و التّعادل بحيث يتعلّق بواسطة هذا التّعديل ارواح متصرّفة تؤثر في القوابل حسب ما يراد و يقصد من ترتيب الاعداد و الحروف و كيفيّاتها « 2 » در اين عبارت عقيدهء جمعى از علماى فنّ ، بيان شده است كه مىگويند چون اشكال و الواح عددى و حرفى با شرايط مقرّر ترتيب داده شود ، جسدى گردد روح موكّل را ، و آن روح در اثر علاقهء به اين جسد منشأ آثار غريبه باشد . - و ما خود به اين معنى در نوشته‌هاى پيش اشارت كرده‌ايم .

--> ( 1 ) - ج 2 ص 420 طبع حيدرآباد و كن . ( 2 ) - ج 2 ص 418 .