مردم از بقاء و فنا و سعادت و شقاوت در آخرت و ديگر احوالها چنان كه ياد كرده آيد چون فرمان عالى علائى شمسى زاده اللّه علا و نفاذا در حق اين بنده ضعيف چنان است كه اين رسالت را از زبان تازى به زبان پارسى نقل كنم » . پايان رساله چنين است « اين رسالت را به كسانى ندهيد كه معاند و نااهل و جاهل و شرير باشند و اللّه بينى و بينكم و كفى به وكيلا و صلى اللّه على رسوله الأبطحي الأربحي و آله و اصحابه اجمعين بحوله و طوله و فضله » ، انشاء اين رساله سليس و اسلوب نگارش آن نسبة جديد است . نسخهء مسجد سپهسالار ( علامت اختصارى م ) - اين نسخه جزء مجموعه‌ايست مشتمل بر رسالات متعدد كه به خط بسيار زيبا و خوانا نوشته شده و قطع آن بزرگتر از وزيرى است . عدهء صفحات 14 و هر صفحه داراى 29 سطر و رءوس مطالب با مركب قرمز نوشته شده است . تاريخ كتابت اين رساله 1091 هجرى مىباشد . نسخهء آقاى درى ( علامت اختصارى د ) - اين نسخه جزء مجموعه‌اى است مشتمل بر 26 رساله كه آخرين آنها رسالهء نفس مىباشد . اين رساله به خط نسخ پخته و بقطع خشتى و داراى 26 صفحه است . تاريخ كتابت آن 1309 هجرى مىباشد . نكتهء قابل ذكر دربارهء اين رساله‌ها ( ل - ح - م - د ) اين است كه رسائل مزبور با يكديگر شباهت زياد دارند به اين معنى كه آغاز و پايان همه تقريبا يكسان بوده و از لحاظ اسلوب نگارش و شيوهء رسم الخط نيز با هم قرابت دارند . در پايان اين مقدمه لازم است يادآور شود كه انجمن آثار ملى كه هدف