تاكنون بيست جلد از آنها چاپ شده و چند جلد ديگر زير چاپ و يا در مراحل نهايى است . . . و تنها جلد آخر باقى مانده كه شامل : نامه‌ها ، اشعار ، اجازه‌ها و تقريظها خواهد بود و به نظرم « جُنگ » جالبى مىشود ! در اين‌جا از دوستان و اساتيد محترم مىخواهم كه اگر يادداشت ، شعر ، نامه و يا دستخطى از استاد علامه دارند ، كپى آن را در اختيار ما قرار دهند تا در اين مجموعهء ارزشمند از آن استفاده شود . س : نقش علامه را در احياى انديشهء فلسفى شيعه چگونه ارزيابى مىكنيد ؟ ج : البته فلسفه و يا به اصطلاح حوزوى حكمت ، پيش از علامه طباطبايى هم به نحوى در حوزه‌ها مطرح بود . يعنى در واقع از زمان بوعلىسينا تا عصر ملاصدرا و تا دوران حكيم سبزوارى و تا امروز ، اساتيدى در اين رشته وجود داشته‌اند كه آثار ماندگارى هم از آنها بر جاى مانده است . در زمان ما در حوزهء علميه قم ، بيشتر ، منظومهء مرحوم سبزوارى در منطق و حكمت تدريس مىشد ، ولى متأسفانه تدريس « اسفار » ملاصدرا ، چه توسط امام خمينى و چه علامه طباطبايى ، با عكس‌العمل‌هاى منفى ، حتى تا مرز تكفير ! و آب كشيدن ليوان فرزند امام به خاطر تدريس فلسفه توسط پدر ! ، روبه‌رو شد . . . تا اين‌كه امام تدريس فلسفه را رها كرد و علامه طباطبايى هم مدتى آن را به صلاحديد آيةاللَّه بروجردى ، متوقف ساخت . با مرور زمان و پيدايش تحولات ، به تدريج گرايش‌ها در حوزه هم تغيير يافت و علامه طباطبايى با توجه به پشتكار و علاقه و احساس