مرحوم ابوى پرداخته و بنده را مورد لطف و عنايت و محبت قرار دادند . . . در آن ديدار نخست ، سيد جليل‌القدرى را هم ديدم كه با كمال تواضع و ادب ، در گوشه‌اى نشسته بود و بعدها فهميدم ايشان آقاى سيد محمدحسين حسينى تهرانى است كه آثار و تأليفات ايشان ، هم‌اكنون مشهور و در اختيار همگان قرار دارد . . . و راز اين ادب و تواضع در حضور علامه را بعدها فهميدم و آن راز اين بود كه مرحوم آقاى تهرانى ، در سير و سلوك عرفانى ، از شاگردان خاصّ علامه طباطبايى بوده است . به هرحال آن نگاه مهرآميز علامه ، با آن چشم‌هاى آبى آسمانى ، سخت انسان را تحت تأثير قرار مىداد . . . و در واقع من هرگز اين نخستين ديدار را فراموش نمىكنم . . . البته بعدها كه در مراحل تحصيلى پيشرفت كردم ، در درس تفسير و فلسفهء استاد علامه شركت مىكردم و به منزلشان هم زياد رفت و آمد داشتم . س : جمع‌آورى آثار استاد علامه از سوى جناب عالى چه دليلى داشت و از چه تاريخى آغاز شد ؟ ج : تاريخ دقيق آن را به ياد ندارم ، ولى از همان اوايل تلمّذ در محضر استاد ، به جمع‌آورى مقالات و استنساخ رساله‌هاى ايشان پرداختم . البته در آن دوران دستگاه فتوكپى و تكثير در قم وجود نداشت . لذا شاگردان مرحوم علامه نوعاً آثار و رساله‌هايشان را استنساخ مىكردند . من از روى علاقهء خاص ، همهء آثار و مقالات و نامه‌ها و نوشته‌هاى ايشان را جمع مىكردم و استاد هم وقتى كه اين علاقه را ديدند ، گاهى يك نامه و يا پاسخ يك سؤال علمى را كه براى ديگران تهيه مىكردند ، قبل از ارسال به من مىدادند تا رونوشت آن را بردارم و بعد آن را بفرستند .