مىنويسد : « . . . در سال 1327 ه . ق آشنايىام با معظم‌له بيشتر شد و از ايشان تقاضاى راهنمايى عملى نمودم ، عنايت فرمودند و پذيرفتند و با برنامه‌هاى سلوكى آشنايم ساختند ، در ضمن ، در جلسه‌اى كه عده‌اى از دوستان اهل عمل ، خدمت ايشان حاضر مىشدند با اجازهء آن بزرگوار حاضر شده و بهره‌ها مىگرفتم ، پس از چند سال كه جلسهء عمومى با استاد نداشتيم ، از ايشان تقاضا شد هفته‌اى يك جلسه به اتفاق بعضى از دوستان خدمت‌شان برسيم ، قبول فرمودند . سؤالاتى را از آيات و احاديث و ادعيه و كلمات عرفا و غزليات خواجه مطرح مىنمودم ، جواب مىفرمودند . در اين جلسه قريب به 200 غزل از ديوان حافظ خدمت‌شان خوانده شد كه به طور مختصر و سربسته و در بعضى ابيات ، به طور تفصيل بياناتى داشتند » « 1 » . مرحوم سعادت‌پرور در روى جلد كتاب شرح ديوان حافظ هم ، نوشته‌اند : « برگرفته از جلسات اخلاقى علامه طباطبايى » و اين تعبير و مقدمه ، نشان‌دهندهء چگونگى مقام و گوشه‌اى از مسايل معنوى و عرفانى استاد علامه است . و البته ايشان در اين راه ، متحمّل اتهامات و مشكلات و گرفتارىهاى عديده‌اى از سوى بعضى از كسانى شدند كه در حوزه‌ها از اين مراحل به دورند و ضرورتى بر ذكر چگونگى آنها نيست . . . امام خمينى قدس سره كه خود از عرفاى بزرگ عصر ما بود ، در كتاب سرالصلاة خود ، جملاتى دربارهء اهل معرفت دارند كه با نقل آن اين پاسخ را تكميل مىكنم : « . . . از امور مهمه‌اى كه تنبّه به آن لازم است

--> ( 1 ) . جمال آفتاب - شرح اشعار حافظ - ج 1 ص 16 و 17 چاپ تهران 1380 .