همين‌طور فيروزآبادى در قاموس اللغه و . . . از همان تاريخ ، اولاد ابراهيم بن حسن مثنى ، به سادات طباطبا معروف شدند . از مطالعه كتب مربوط به انساب سادات طباطبا ، روشن مىشود كه سادات طباطبايى كه در تمام شهرهاى ايران اعم از : آذربايجان ، اصفهان ، زواره ، نائين ، كاشان ، يزد ، قم و بروجرد و . . . حضور داشتند ، جملگى از نوادگان احمدبن ابراهيم متولد اصفهان بوده‌اند . البته بحث دربارهء اين سلسله جليله ، نياز به بحثى جداگانه و يا تأليف كتاب مستقلى دارد و به طور طبيعى نمىشود در يك مصاحبهء كوتاه ! ، به طور مشروح به اين مسأله پرداخت ، اما بىمناسبت نيست اشاره‌اى به معنى طباطبا داشته باشيم : دوست دانشمند و محقّق مكرّم اين‌جانب ، مرحوم استاد سيد محمدمحيط طباطبايى كه خود از سادات طباطبايى شاخه زواره بود ، « طباطبا » را كلمه‌اى نبطى مىدانست كه به معنى سيدالسادات است و در مقاله‌اى مىنويسد : به اعتبار وجود ريشه‌هاى « طوبى » و « طوبيا » و « طوب » و نظير آنها در لهجه‌هاى عبرى و آرامى و عربى ، به معناى « خوش » و « خوب » ، اشتقاق و اتخاذ « طباطبا » از ريشه نبطى بعيد به نظر نمىرسد . پس بهتر است كه طباطبا را از طباطباى نبطى ، به معنى « سيدالسادات » بدانيم . البته بعضى از علماء و مورّخان علل ديگرى بر پيدايش كلمه طباطبا ذكر كرده‌اند كه در كتب انساب نقل شده است و چون بنابر اختصار است ، به آنها اشاره نمىكنيم . . . . علاوه بر شهرهاى ايران ، در كشورهاى عربى ، به ويژه عراق هم سادات طباطبايى بسيار بوده‌اند كه معروف‌ترين آنها از علما و