مودّب در كنار استاد علامه طباطبايى مىنشست و سؤال‌هاى خود را مطرح مىنمود و اساتيد محترم پاسخ‌هاى علامه طباطبايى را براى او ترجمه مىكردند . روزى من روى همان روحيهء جست‌وجوگر طلبگى ، از هانرى كربن پرسيدم : شما كه رسيدن به حقيقت را در عرفان يا تصوّف مىدانيد ، خود از كدام طريقت پيروى مىكنيد و مرشد شما كيست ؟ . . . كربن لبخند مليحى زد و گفت : « من اويسى هستم » و مىدانيم كه اويسىها معتقدند كه در سير و سلوك ، نيازى به مرشد حىّ نيست و عمل به همان رهنمودهاى پيامبر اكرم و رهبران معنوى ، براى يك سالك راه حق كافى است . . پرسيدم : خوب اهالى سير و سلوك ، اذكارى دارند ؟ شما از چه ذكرى استفاده مىكنيد ؟ در حالى كه لبخندى ديگر زد ، با حالت جدى گفت : من شب‌ها كه تا صبح : قال الباقر و قال الصادق را در كتاب‌ها مىخوانم و تكرار مىكنم ، همين ذكر من است . . . . استاد دينانى افزود : من به كشورهايى كه رفته‌ام حتى در مالزى و بوسنى ديده‌ام كه شناخت تشيع در آن كشورها عمدتاً از روى آثار ترجمه شده هانرى كربن درباره شيعه و عرفان شيعى است . و من به استاد دينانى گفتم : اتفاقاً در مصر هم كه چاپ و نشر كتب شيعى ممنوع است ، كتاب‌هاى ترجمه شده از هانرى كربن به عربى ، بارها و بارها تجديد چاپ مىشود و چون او يك مستشرق فرانسوى است ، اداره فرهنگ قاهره حساسيتى نسبت به كتاب‌هاى او ندارد ، در حالى كه كربن همان معارف و اصول تشيع را در آثار خود منعكس كرده است . . . علاوه بر مصر و ديگر بلاد عربى ، در تركيه نيز آثار كربن هواداران