علامه طباطبايى سپس افزود : پس از اين بيان ، دكتر هانرى كربن گفت : ولى من يك پژوهش‌گر مسيحى پروتستان هستم ، بر اين باور رسيده‌ام كه حقايق و معارف اسلام از دريچهء تشيّع قابل فهم‌تر است و روى همين اصل من در غرب تلاش كرده‌ام كه مذهب تشيّع را آن‌طور كه شناخته‌ام ، معرفى كنم و در اين رابطه كتاب شيخ اشراق سهروردى را چاپ كرده‌ام و دربارهء مكتب فلسفى ميرداماد و ملاصدرا هم مباحثى را در كلاس‌هاى درس فلسفه يا نشست‌ها و سمينارها بيان داشته‌ام ، اما اين ، مرا قانع نكرده و مىخواهم از نزديك با علماء شيعه آشنا شوم و حقايق تشيع و معارف اهل بيت را از زبان خود آنها بشنوم و اگر مشكلاتى دارم ، توسط خود آنها حل و فصل كنم . . . اين خلاصه بيانات دكتر كربن بود و اين‌جانب نيز به مطالب مختصرى در تكميل گفته‌هاى ايشان اشاره كردم و اين ديدار كوتاه پايان پذيرفت تا اين‌كه در مهرماه سال 1338 و به هنگام مراجعت از دماوند به قم ، در تهران ملاقات ديگرى به هانرى كربن به عمل آمد و او مژده داد كه در ژنو ، كنفرانسى دربارهء « امام منتظر » از ديدگاه شيعه داشته كه مورد استقبال دانشمندان غربى حاضر در جلسه قرار گرفته است . آقاى كربن افزود : من به اين عقيده رسيده‌ام كه مذهب تشيّع تنها مذهبى است كه رابطهء بشر با هدايت الهى و پيوند انسان با خدا را ، استوار نگه داشته و با مسئلهء « ولايت » اين پيوستگى را استمرار مىبخشد ، چون در اديان و مذاهب بر حق پيشين با درگذشت انبياء ، اين ارتباط در عمل از بين رفته و فقط احكامى در رابطه با زندگى روزمره انسان از آنها به يادگار مانده است . ولى در اسلام شيعى ، پيوند اين حقيقت و معنويت بين انسان و خدا ، استمرار مىيابد و