مخصوصا مربوط به بحث‌هاى فلسفى ميان شرق و غرب بود و در حدود كتاب‌هايى كه به فارسى يا عربى يا احيانا انگليسى در اينجا به‌دست مىآمد براى خودم به صورت مطالعه آغاز كرده بودم ، مخصوصا بحث‌هاى مربوط به ماترياليسم ديالكتيك و مطالبى در اين زمينه . او گفت اتفاقا ايشان هم يك بحث اينجورى را آغاز كرده‌اند و بد نيست كه يك تماس بگيرى ، من به يك جلسهء ايشان كه درسى غيرفلسفى داشتند به صورت مستمع آزاد رفتم و در كنارى نشسته و گوش كردم و در آن بحثى كه ايشان در آن روز داشتند ، اشكال به نظرم رسيد ( به‌طور ) سنتى ، سؤالاتى مطرح شد ولى من سؤال خود را طرح نكردم ، بعد از تمام شدن جلسه و لطف شخصى بنده كه دوستم ( شهيد مطهرى ) به من داشتند قرار شد باهم برويم به جائى كه استاد عازم آنجا بود ، در راه به استاد گفتم به‌نظر من اين اشكال نسبت به فلان مطلبى كه فرموديد رسيد و قرار شد اشكال را توضيح دهم ، وقتى بيان مىكردم اين استاد چنان گوش مىداد كه گويى اصلا مطلب را تاحال نشنيده ، اين‌طور بادقت گوش مىداد و صبر كرد تا حرف من تمام شد ، بعد هم چند لحظه‌اى درنگ كرد گويى درباره سخن من مىانديشيد ، آن‌وقت خيلى آرام و متين در چند جمله پاسخ گفت ، دوباره به پاسخ ايشان در نظرم اشكال آمد و آن را مطرح كردم ، مجددا با چنان آرامش و طمأنينه‌اى اشكال مرا گوش دادند و بعد از چند لحظه درنگ آن وقت پاسخ دادند باز در پاسخ ايشان اشكالى را طرح كردم باز باهمان روش بدون اين‌كه هيچ تندى ، تعصب و خودخواهى از ايشان بروز كند پاسخ گفت تا رسيديم به مقصد و مطالب به‌دليل به مقصد رسيدن قطع شد .