از جمله صفات بارز اين بزرگ مرد روحانى ، علاقه و خضوع زايد الوصفى بود كه نسبت به خاندان پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم داشت و فعاليت‌هاى شبانه روزى علمى ، او را از توسل و عرض ادب ، به پيشگاه مقام رسالت و ولايت ، باز نمىداشت و موفقيت خويش را مرهون همين توسلات مىدانست و آنچنان به سخنان ايشان احترام مىگذاشت كه حتى در برابر روايات مرسل و ضعيف السند هم به احتمال اين‌كه از بيت عصمت ، صادر شده باشد رفتار احتياطآميزى داشت و برعكس ، كوچكترين سوء ادب و كژ انديشى را نسبت به‌اين دودمان پاك و مكتب پرافتخار تشيع ، قابل اغماض نمىدانست . آخر مگر محبت اين خاندان « اجر رسالت » و « راه خدا » نيست ؟ و مگر ايشان همان كسانى نيستند كه پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم آنان را هم‌سنگر قرآن كريم قرار داد ؟ و مگر ايشان بزرگترين نعمت‌هاى خدا در ميان جامعه انسانى نيستند كه بايد بزرگترين سپاس را نسبت به آن به جاى آورد ؟ علّامه طباطبايى را بايد به‌حق يكى از اركان حوزهء علميه قم در عصر حاضر دانست و شايد كمتر اهل فضلى يافت شود كه از خرمن پربار درس‌هاى ايشان خوشه‌اى نچيده باشد و يا از نوشته‌هاى عميق و وزينشان بهره‌اى نبرده باشد . از توفيقات بزرگى كه خداى متعال به ايشان عطا فرمود اين است كه تفسير قرآن را در حوزه‌هاى علميه شيعه ، احياء كردند و با تلاشى پيگير ، كتاب نفيس و پر ارزش تفسير « الميزان » را در بيست جلد نگاشته و به جهان اسلام تقديم داشتند . كتابى كه حاوى عالىترين معارف اسلامى در زمينه‌هاى مختلف اعتقادى ، اخلاقى ، اجتماعى ، تاريخى ، و غيره مىباشد .