دائما و در طول سال مشغول فعاليت بودند و كار كردن ايشان در فصل سرما و در حين ريزش باران و برف‌هاى موسمى درحالىكه چتر به‌دست گرفته يا پوستينى بدوش داشتند امرى عادى تلقى مىگرديد . در مدت ده سال بعد از مراجعت علّامه به روستاى شادآباد و به‌دنبال فعاليت‌هاى مستمر ايشان ، قنات‌ها لايروبى و باغ‌هاى مخروبه تجديد خاك و اصلاح درخت شد و درعين‌حال چند باغ جديد احداث گرديد و يك ساختمان ييلاقى هم در داخل روستا جهت سكونت تابستانى خانواده ساخته شد و در محل زيرزمين خانه ، حمامى به‌سبك امروزى شامل يك دستگاه آبگرمكن مسى ساخت آلمان كه با هيزم گرم مىشد بنا نمود ، درحالىكه در سال 1318 ه ش . حمام‌ها عموما خزينه‌اى بود ! حاج آقا عبد الباقى افزوده‌اند : پدرم از محل درآمد ملكى به روستائيانى كه نيازمند بودند ، وام مىداد و قبض مىگرفت و چنان‌چه كسى بعد از دو فصل برداشت محصول قادر به پرداخت بدهى خود نبود ، او را بخشيده و قبض را به خودش پس مىداد و از طلب خود صرف‌نظر مىكرد ، از جمله كارهاى اجتماعى آن فرزانهء عالى قدر در روستاى شادآباد ، مراقبت از روابط اخلاقى مردم و مناسبات اجتماعى روستائيان و رشد فرهنگى و اعتلاى اعتقادات آنان بود ، همچنين در فصول بىكارى مردم را بسيج مىكرد تا خود كوچه‌ها و معابر را مرمت نموده و به نظافت مسيرهاى عبور و مرور بپردازند « 1 » . * بهترين زندگىنامه به‌هرحال اين مفسر خيرانديش زندگىنامهء خود را با چند قلم نوشت و در

--> ( 1 ) زندگىنامهء علّامه طباطبايى ، مهندس عبد الباقى طباطبايى ، مجله مطالعات مديريت ، شماره اول ، بهار 1370 ه ش ، ص 12 . مندرج در « جرعه‌هاى جانبخش » ، ص 85 و 86 .