آنكه سلطان مزبور پادشاه گشت امير عبدالغفار را شيخ الاسلام آذربايجان نمود ، مير معظمِ كمال اعتبار شأن و علو مكان را داشته و در زمان سلطان مومااليه بهجوار رحمت ايزدى انتقال يافت ؛ اولاد ميرزا ميرانشاه ولد امير تيمور كوركان كه در آذربايجان بودند و مقبره آنها همين‌جا كه حالا مدفن حضرت مير است ، از كمال اعتقاد كه نسبت به سيد معظم مومااليه داشتند وى را آنجا مدفون داشته‌اند . در تاريخ حشرى است كه مزار امير عبدالغفار در چهار منار سرخاب است و آن مقبره معمّره بهاولاد امير تيمور منسوب است به واسطه تيمن و تبرك مير را با التماس به آن مزار بردهاند . مير مزبور به انواع علوم آراسته بوده بهتخصيص علم جفر . راقم گويد كه از ترجمه فوق و ساير موارد معلوم مىشود كه حضرت مير در جهات دينى و دنيوى و در علوم ظاهرى و باطنى كمال تقدم را داشته و از اهل قرن نهم هجرى بوده و روزگار زندگانى خود را برخى در سمرقند و برخى در اسفار گذرانيده و اخيراً در شهر تبريز توطن اختيار فرموده و در آنجا عالم فانى را وداع فرموده و اكنون از مقبرة ايشان اثرى نيست .