ز خرگاه خضراى فرزانگى * دريغا فروزنده خرشاد رفت دريغا كه شمع شبستان دين * جگرسوز از بزم اوتاد رفت ز عزمش بلند آسمان وامدار * تو گوئى كه كوهى ز فولاد رفت ز احفاد برجستهء مصطفى * لسان الحق آن فخر احفاد رفت مربى ، مدبر ، مفسر ، حكيم * همان وارث علم اجداد رفت همان گنج معنى ، همان درج راز * همان شمس دين قطب ارشاد رفت همان صبح صادق ، همان ابر جود * همان كان عشق خداداد رفت همان زينت علم و زيب عمل * همان زيور و زين عبّاد رفت همان مهر ايمان ، همان ميهمان * كه در حضرت حق به انجاد رفت ضياء دل و قرّة العين ما * بهار شكوفان خرداد رفت كريم السجايا ، شريف النسب * بلند اختر برج امداد رفت به خلوتگه خاص جان‌آفرين * حكيم سخن‌سنج نقاد رفت