بعضى از آن‌ها به عنوان نمونه اكتفا مىشود تا روشن شود كه مشركان نيز در اصل وجود خدا ترديد نداشته‌اند . « وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ » « 1 » اگر از بت‌پرستان سؤال كنى چه كسى آسمان‌ها و زمين را خلق كرده بىگمان مىگويند اللَّه . در آيه ديگر تسخير شمس و قمر را نيز اضافه مىكند « 2 » باز آن‌ها اعتراف مىكنند كه خالق زمين و آسمان و تسخيركننده ماه و خورشيد ذات اللَّه مىباشد . در آيه ديگر هنگامىكه علت نزول باران و احياى زمين مرده را مورد سؤال قرار داده كه چه كسى باعث نزول باران و احياى زمين مرده مىشود ؟ در اين مورد نيز پاسخ آن‌ها اين است كه اللَّه از آسمان آب را فرو مىفرستد و زمين مرده را زنده مىسازد . « 3 » از مجموع آيات به‌خوبى معلوم مىشود كه مشركان و بت‌پرستان در اصل وجود اللَّه به‌عنوان خالقيت و اين‌كه او طراح و مدبر آسمان و زمين و ميراننده و زنده‌كننده است ترديدى نداشته‌اند آن‌چه بت‌پرستان در آن شك و ترديد از خود نشان مىدهند در مسئلهء توحيد در عبادت و اولوهيت و ربوبيت مىباشد آنان خدا را معبود يگانه نمىشمردند بلكه خدا را خالق و بت‌ها را معبود و شفيع در نزد اللَّه مىدانستند و نبوّت پيامبران را به دليل دعوت به پرستش خداى واحد و خالق زمين و آسمان ، منكر بودند به‌عنوان نمونه در سوره هود پس از اين‌كه از لسان پيامبران خطاب به بت‌پرستان مىفرمايد : « قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ » . « 4 » ليكن آنان در پاسخ گفتند :

--> ( 1 ) . لقمان ، آيه 25 . . ( 2 ) . عنكبوت ، آيهء 61 . . ( 3 ) . همان ، آيه 63 . . ( 4 ) . پيامبران گفتند اى مردم خدا را پرستش كنيد شما غير از او معبود و خدايى نداريد . او از بسيط زمين شما را به‌وجود مىآورد . .