الشيخ محمد باقر الشريعتي الأصفهاني

156

تحريرى بر اصول فلسفه و روش رئاليسم ( فارسى )

تركيب خود آب را به وجود آوردند . آن‌چه ما امروز به تحقيق مىدانيم اين است كه در دورهء تكوين زمين ، درياها در آسمان بودند و كليهء عناصرى كه با يك‌ديگر تركيب شده بودند ، در جوّ هوا پراكنده بودند . آب كه در هواى خارج زمين تشكيل شده بود ، به سمت زمين روانه شد اما چون هواى محيط زمين به مراتب گرم‌تر و سوزان‌تر از هواى چند هزار كيلومتر خارج زمين بود ، به ناچار آب تا به مجاورت آن مىرسيد تبخير مىشد و چيزى از آن به سطح كرهء زمين نمىرسيد . به تدريج هواى زمين سردتر مىشد . دريايى كه در هوا معلق بود به طرف زمين سرازير مىشد و آن وقت سيلاب مهيبى كه جارى مىگرديد از قوهء تصوير و تخمين ما خارج بود ، تا چند ميليون سال انقلاب جوّى و طوفان‌هاى عظيم بر سطح كرهء زمين غوغا مىكرد و در گيرودار اين رستاخيز عجيب ، گاز اكسيژن با مواد ديگرى كه قشر خارجى زمين را تشكيل مىداد تركيب مىشد و از آن جمله با گاز ئيدروژن تركيب گرديد و درياها را تشكيل داد » . « 1 » بنابراين روزگارى بر زمين سپرى شده كه بر اثر حرارت ، در آن موجود زنده‌اى وجود نداشت و پس از ميليون‌ها سال به تدريج زمين سرد شده و آب روى آن قرار گرفته و سپس موجودات زنده پديد آمده‌اند . چگونه حيات پديد آمد ؟ بحث تعقلى و علمى حيات از اين نقطه آغاز مىشود كه موجودات زنده چگونه پديدار گرديد ؟ آيا موجودات زنده به گونه تصادفى وجود پيدا كرده‌اند ؟ يا در پرتو تكامل پديد آمده و يا از كرات ديگر ، ياخته‌هاى اوليه به زمين منتقل شده‌اند و يا اين‌كه خداى حىّ ازلى به موجودات زنده ، حيات افاضه كرده است ؟ قديمىترين تئورى دربارهء پديدهء حيات ، نظريهء « خودبه‌خودى » است كه دليل آن هم

--> ( 1 ) . كرسى موريسن ، راز آفرينش انسان ، ص 21 . .