مقدمه نگارنده پيش از طرح مسائل خداشناسى از ديدگاه علامه طباطبائى و علامه مطهرى لازم است شمه‌اى از فوايد علوم عقلى و فلسفه الهى بيان گرديده و اشاره شود . فلسفه اسلامى كه ميراث گران‌قدر فيلسوفان الهى و ائمه معصومين عليهم السلام در مكتب تشيع است بايد مورد توجه جوامع اسلامى قرار گيرد ، زيرا با كمك اين علم است كه مىتوانيم بسيارى از حقايق را آن‌چنان كه هست بشناسيم و به عميق‌ترين پرسش‌هاى فرهيختگان پاسخ درخور و شايسته بدهيم : چرا كه برخى از پرسش‌هايى براى انسان مسلمان و غيرمسلمان مطرح مىگردد كه جز با فلسفه الهى نمىتوان پاسخ اقناعى و معقولى ارائه داده شود ؛ مانند : راز خلقت انسان و جهان ، سير صعودى آدمى از مبدأ تا معاد و از آغاز تا انجام ، انسان مىخواهد بداند از كجا آمده چرا آمده و به كجا مىرود ، فرجام كار جهان و انسان به كجا مىانجامد ، آيا مرگ ، پايان زندگى انسان است يا آغاز حياتى بهتر و بالاتر را نويد مىدهد ؟ آيا دين در زندگى بشر يك ضرورت است ؟ كمال معنوى و سعادت حقيقى آدمى در چيست ؟ و راه رسيدن به آن كدام است ؟ از جانب ديگر عالىترين مسائل خداشناسى و توحيد كه از كانون قرآن و معارف اهل بيت صادر شده است ، كه علامه شهيد مطهرى در كتاب سيرى در نهج‌البلاغه مىفرمايد : بحث‌هاى توحيدى از اعجاب‌انگيزترين بحث‌هاى