پاسخ اوّلا : در لفظ « موجود » در جملهء « واجب تعالى موجود » سه احتمال متصور است : احتمال اوّل : از لفظ موجود در جملهء فوق هيچ معنايى فهميده نمىشود و اين فرض ، باطل است ، زيرا مستلزم تعطيل و عجز عقول از شناخت مىشود ؛ احتمال دوّم : از لفظ موجود در جملهء فوق ، معنايى فهميده مىشود . الف ) اين معنا مغاير معناى ( موجود ) در مورد ممكنات است . اين فرض هم باطل است ، زيرا مستلزم آن است كه خداوند متعال مصداق عدم گردد . ب ) اين معنا ، همان معناى موجود در مورد ممكنات است . ( اشتراك معنوى وجود ) . ثانيا : وحدت ( اشتراك ) در مفهوم ، مستلزم وحدت ( يكسانى ) مصاديق آن مفهوم نيست . منابع بيشتر براى مطالعه - شوارق الالهام ، ص 26 . - مباحث مشرقيه ، ج 1 ، ص 18 . - اسفار ، ج 1 ، ص 35 . - شرح مختصر شرح منظومه ، ج 1 ، ص 27 - 28 . پرسش 1 . چرا وجود ، مشترك معنوى است يا اشتراك معنوى بودن وجود به چه معناست ؟ 2 . منشأ خطاى متكلمان در قول به اشتراك لفظى وجود چيست ؟ با جواب ذكر كنيد . 3 . بحث از اشتراك معنوى مفهوم وجود ، بحثى فلسفى است يا غيرفلسفى ، چرا ؟ 4 . چگونگى دلالت و وحدت مقسم را بر اشتراك معنوى وجود توضيح دهيد . 5 . چگونه نقيض وجود بر اشتراك معنوى مفهوم وجود دلالت مىكند ؟ توضيح دهيد . 6 . ادلهء اشتراك معنوى مفهوم وجود را بنويسيد .