خدايى به جز او نيست ، همواره حى و زنده بود ، بدون « چگونگى » و بدون مكان . او ، نه در داخل و جزء چيزى بود و نه در روى چيزى . او ، بر وجود خود ، مكانى نيافريده و نه بعد از آفرينش موجودات ، قوى و نيرومند شده . به چيزى شبيه نيست . او ايجادكننده است و هرگز خالى از قدرت نبوده كه پيش و بعد از آفرينش آن ، نيرومند نباشد . خداوند ، خداى حى و زنده‌اى بود ، بدون اين‌كه آن را از شيئى عاريت بگيرد . پادشاه بود ، پيش از آن‌كه چيزى بيافريند و بعد از خَلق آن ، همواره قدرت و سلطه داشته و مالك بوده است . خداى را حد و مرزى نيست و چيزى شبيه‌اش نمىباشد . از بقا و پايدارى ، پير و ضعيف نمىگردد و از كمبود چيزى نمىلرزد و از ترس او ، همه موجودات واهمه مىكنند . وجود و هستىاش قابل وصف نيست و كيفيت و چگونگىاش محدود نمىباشد . هر چه را آفريده با مشيت و اراده و قدرتش آفريده است . او نخستينِ نخستين‌هاست بدون كَيف و آخرينِ آخرين است بدون مكان . هر چيزى به جز او ، رو به هلاك است ، خَلق و امر و آفرينش جهان به دست قدرت اوست . تبارك الله رب العالمين . « 1 » و ) امام رضا عليه السلام ، هشتمين پيشوا 1 . اقرار به وحدانيت روايت شده است وقتى مأمون عباسى ، خواست كه حضرت رضا را به جانشينى برگزيند ، بنىهاشم را جمع كرد و قصد خود را ابراز داشت كه حضرت رضا را وليعهد نمايد . بنىهاشم ، حسد ورزيدند و گفتند : اى خليفه ! كسى را به ولايت عهدى انتخاب مىكنى كه چندان آشنايى به تدبير امور

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 4 ، ص 298 . .