ابوبصير مىگويد : گفتم : يا ابن رسول‌الله ! فدايت شَوم ، آيا به تو از آن « رؤيت » حكايت كنم ؟ فرمود : نه ، زيرا اگر تو آن را بگويى و منكرِ جاهلى آن را بشنود و معنايش نفهمد ، سپس فرض مىكند كه اين « گفته ابوبصير » تشبيه و كفر است . ديدن خدا در دل ، مانندِ ديدن خدا با چشم نيست . خدا منزه است از آنچه تشبيه گران و ملحدان مىگويند . « 1 » 2 . اسمى كه بايد خدا را با آن ناميد از امام صادق روايت شده است كه فرمود : « نام و اسم خداوند ، غير از ذات حق است . هر چيزى كه بر آن اسم چيزى نهاده شود آن مخلوق است . جز ذات خداوند . آنچه زبان‌ها از آن تعبير مىآورند و در دست‌هاى مردم متداول است ، آن نيز مخلوق بشرى است . خداوند ، غايت غايات است و معناى منظور غايت غير از خود غايت است . غايت ، موصوف است و هر موصوفى ، مصنوع و مخلوق است . سازنده موجودات به يك تعريف معيّن ، موصوف نمىشود . خداوند ، به وجود نيامده و تكوين نيافته است ، كه تكوينش به صناعت ديگرى ساخته شود . و به غايت منتهايى نرسيده است كه غير از خودش باشد . كسى كه خدا را اين‌چنين بفهمد و درك كند پايش نلغزيده است . اين همان توحيد خالص است . خدا را چنين معتقد باشيد و تصديقش كنيد و با اجازه خودش ، او را چنين درك نماييد و بفهميد . هر كس كه خدا را با حجاب و پوشش يا صورت و شكل و مثال بفهمد ، او مشرك است ، زيرا حجاب و صورت و مثال غير از خداوند است . خداوند يك ذات يكتا است . چگونه توحيدى اعتقاد دارد آن‌كه به غير از او بشناسد . خدا را كسى شناخته

--> ( 1 ) . همان ، ج 4 ، ص 44 - 46 . .