مىگوييم : با براهين عقلى به اثبات رسيده است كه رابطهء عليت و معلوليت به نحو كمال و نقص است ، و هر معلولى نسبت به علت خود مانند سايه نسبت به صاحب سايه است . و همچنين نقص‌ها و كاستىها از لوازم مرتبهء معلوليت است ، و اين نشئهء دنيا از نظر وجودى مسبوق به عوالم ديگرى است كه ارتباطش با آن عوالم به نحو عليت و معلوليت بوده تا اينكه سلسلهء موجودات به حقّ اول و خداوند سبحان منتهى گردد . از اين بيان نتيجه گرفته مىشود كه تمامى كمالات موجود در اين نشئه به نحو اعلى و اشرف در مرتبه و نشئهء ما فوق وجود دارد و نواقص و كمبودهايى كه مختص به اين نشئهء ماده و طبيعت است ، در عوالم بالاتر راه ندارد . و اين سخن ، بيانى فشرده و اجمالى است كه شرح و تفصيل آن ، آن‌گونه كه سزاوار و درخور است ، بسيار دشوار يا ناممكن است . مثالى كه در اين خصوص مىتوان آورد چنين است كه كمالات موجود در اين دنيا ، مانند لذت خوردن غذاى خوشمزه و آشاميدن شراب گوارا و ديدن چهرهء زيبا و مانند آن ، كه بزرگ‌ترين و بيشترين