14 . تبيين معناى « قضا و قدر » ( ج 5 ، ص 105 و 112 ) . 15 . تفسير « رزق » ( ج 5 ، ص 149 ) اين بحث يكى از زيباترين و پرمحتواترين تعليقات استاد علامه طباطبائى است . 16 . كيفيت استناد شرور و جاىگاه آن‌ها در نظام تكوين ( ج 5 ، ص 161 و 207 ) . 17 . روايات « عالم ذر » بيان لسان حال است ( ج 5 ، ص 257 ) . 18 . علم « افاضه » است نه « فعل انسان » ( ج 5 ، ص 224 ) . 19 . عدم تزاحم در بهشت و عدم تنافى بين رواياتى كه مربوط به چگونگى حيات فرزندان مؤمنان در بهشت و عدم نياز به « جمع » اين‌گونه روايات ( ج 5 ، ص 29 ) . 20 . خلط بحث عقلى و لفظى در بحث وعد و وعيد ( ج 6 ، ص 8 ) . 21 . محال بودن تناسخ در بدن عنصرى و امكان آن در بدن مثالى ( ج 6 ، ص 271 ) . 22 . زمان موهوم ( ج 6 ، ص 330 ) . 23 . عذاب بر روح است يا بدن ؟ ( ج 7 ، ص 38 ) . 24 . جعلى بودن بعضى از احاديث ، مثل احاديث منقول در ( ج 7 ، ص 45 ؛ ج 6 ، ص 291 ، و 290 ؛ ج 3 ، ص 56 ، 249 و 252 ) . 25 . تعليقاتى مربوط به « حديث‌شناسى » ؛ مثلًا نقل به معنا شدن برخى روايات يا اشتباهاتى كه در نقل روايات پيش آمده است و اضافاتى كه از كلمات راويان است ، ولى به حديث اضافه شده‌اند ( ج 4 ، ص 167 ، ج 3 ، ص 56 و 306 و ج 2 ، ص 160 ) . 26 . اشاره به فلسفه عالى و عامى ( ج 3 ، ص 267 و ج 4 ، ص 164 ) . به طور كلى مىتوان ويژگىهاى تعليقات استاد علامه طباطبائى بر بحارالانوار را در چند امر خلاصه كرد : 1 اختصارگويى ؛ 2 . عدم نقل قول ؛ 3 . دقت‌هاى عقلى فلسفى ؛