دهند ، و آن گاه با مراجعه به قرآن ، تاريخ پيامبران و امّت‌هاى آنان را از نظر بگذرانند ، درخواهند يافت كه داستان‌هاى قرآن با داستان‌هاى تورات و انجيل تفاوتى اساسى دارد . در تورات و انجيل لغزش هايى به پيامبران نسبت داده شده كه انسان هرگز مايل نيست چنين نسبتى حتى به افراد صالح معمولى داده شود ، تا چه رسد به پيامبران بزرگ خدا . البته قرآن پيامبران را از چنين لغزش‌هايى تبرئه كرده و ساحت مقدس آنان را از نسبت‌هاى ناروا پاك و منزه دانسته است . همچنين ، در تورات و انجيل مطالب فراوانى يافت مىشود كه نه با واقعيت تطبيق دارد ، و نه به معارف دينى و فضائل اخلاقى مربوط است ؛ در صورتى كه مطالب مندرج در قرآن ، نه تنها جنبهء تربيتى دارد ، بلكه سطح دانش و فرهنگ جامعه را بالا برده انسان‌ها را با معارف ارزشمند و اخلاق پسنديده آشنا مىكند . « 1 » تحدى قرآن به خبرهاى غيبى قرآن كريم در آياتى فراوان ، با خبرهاى غيبى خود تحدى كرده است كه بخشى از آن‌ها مربوط به پيامبران گذشته و بخشى مربوط به حوادث آينده است . يكى از خبرهاى مربوط به پيامبران و امت‌هاى گذشته ، داستان نوح است كه قرآن پس از بيان تفصيلى آن مىفرمايد : « اين [ قصه ] از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مىكنيم ؛ پيش از اين ، نه تو از آن باخبر بودى ، و نه قوم تو اطلاع داشتند . . . . » « 2 » خبر ديگر ، داستان يوسف است كه خداى تعالى در پايان آن مىفرمايد : « اين [ حكايت ] از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مىكنيم ، و گرنه تو نزد آنان [ برادران يوسف ] نبودى كه بدانى

--> ( 1 ) . تفسر الميزان ، ج 1 ، ص 61 و ترجمهء الميزان ، ج 1 ، ص 119 . . ( 2 ) . هود ، آيه 49 . .