در مورد مسائلى هم كه در اديان ثابت شده ، ولى خارج از جهان طبيعت است ، بايد با الفباى دين بحث و گفت‌وگو كرد ، زيرا چنين مواردى از قلمرو علوم طبيعى خارج است و هرگز علوم طبيعى حق ندارد دربارهء مسائل ماوراى طبيعت به بحث و گفت‌وگو بنشيند ، و در نفى و اثبات آن‌ها مداخله كند . بنابراين ، هر دانشمند طبيعى كه بخواهد در زمينهء مسائل ماوراى طبيعت به بحث و تحقيق بپردازد ، از حد خود بيرون رفته و سخن بيهوده گفته است و حكايت او چون كسى است كه در علم لغت داراى اطلاع است ، ولى مىخواهد در مسائل آسترونومى [ فلكى ] بحث كند ، و با الفباى لغت ، مسائل فلكى را نفى و اثبات نمايد ! بديهى است كه در اين صورت هر خردمندى وى را سرزنش خواهد كرد . به نظر مىرسد كه همين توضيح مختصر در مورد اعجاز از نظر قرآن كافى است و بيش از اين مقدار در اين جا ضرورتى ندارد . « 1 »

--> ( 1 ) . تفسير الميزان ، ج 1 ، ص 72 و ترجمهء الميزان ، ج 1 ، ص 140 . .