و صدايشان را نشنيدم . سپس « ابو هريره » گفت : چگونه ممكن است آنچه را كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نسبت به آنان مشاهده كرده‌ام ناديده بگيرم و آن دو بزرگوار را دوست نداشته باشم ؟ ! « طبرانى » اين روايت را نقل كرده است و رجال سند او از ثقاتاند . [ كنز العمال 7 / 105 ] از حضرت ابو جعفر - امام محمد باقر عليه السّلام - روايت كرده است ، در يكى از روزها كه امام حسن عليه السّلام همراه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بود ، تشنگى بر آن حضرت روى آورد ، چنان كه تاب و توانش را از دست داد . پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله براى رفع تشنگى او در صدد يافتن آب برآمد ولى آبى به دست نيامد . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله زبان مباركش را در دهان او نهاد و امام حسن عليه السّلام زبان مبارك را مكيد و رفع تشنگى كرد . « ابن عساكر » اين حديث را نقل كرده است . در ذيل احاديث ياد شده به حديثى مىرسيم كه مناسب است در پايان اين باب ذكر شود . « ذهبى » در [ ميزان الاعتدال 1 / 97 ] به سند خود ، از « ابو هريره » نقل مىكند كه به خاطر دارم در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آب دهان حسنين عليهما السّلام را مىمكيد ، بگونه‌اى كه افراد ، خرما را در دهان مىگذارد و مىمكد .