فاطمه عليها السّلام بحضور شما شرفياب مىشود ، رخسارش را مىبوسيد تا آنجا كه زبان مبارك را در ميان دهان او مىبريد ، گويا مىخواهيد ، عسل به او بخورانيد ؟ ! فرمود : آرى ، اى عايشه ! در شب معراج ، « جبرئيل » مرا به بهشت برد و سيبى به من داد . من آن را خوردم و نطفهء فاطمه عليها السّلام از آن سيب در صلب من قرار گرفت . پس از بازگشت از معراج ، با خديجه عليها السّلام همبستر شدم و فاطمه از آن نطفه است . فاطمه حوريه‌اى است كه به لباس انسانى درآمده است و من هرگاه مشتاق بهشت مىشوم ، او را مىبوسم ! مؤلف گويد : « محبّ طبرى » اين حديث را در [ ذخائر ص 36 ] نقل كرده است و مىگويد : « ابو سعد » آن را در « شرف النبوة » روايت مىكند . [ همان كتاب 12 / 331 ] به سند خود ، از « ابن عباس » روايت مىكند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : دخترم حوريه‌اى است كه به شكل آدميان درآمده است ؛ حيض نمىشود و عادات زنانگى نمىبيند . و او را به اين جهت فاطمه ناميده است كه خدا ، او و دوستانش را از آتش دور مىكند . مؤلف گويد : « ابن حجر » اين حديث را در [ صواعق ص 96 ] روايت كرده و مىگويد : « نسائى » هم آن را نقل مىكند . [ ذخائر العقبى ص 44 ] در ضمن حديثى كه « اسماء » در خصوص ميلاد مسعود امام حسن مجتبى عليه السّلام روايت كرده ، مىگويد : به رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله عرض كردم هنگامى كه امام حسن مجتبى عليه السّلام از مادر معظَّمه‌اش متولد شد ، حيض و نفاسى از زهرا عليها السّلام مشاهده نكردم ؟ ! رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : آرى ! مگر نمىدانى دختر من از هر جهت پاك و پاكيزه است ، چنان كه نه حيض مىشود و نه به نفاس دچار مىگردد .