نسبت به من ، مانند ريشه‌هاى درخت به هم پيوسته است ؛ هر چيزى كه مايهء انبساط خاطر او باشد ، وسيلهء انبساط خاطر من است . و هر كارى كه موجبات ناراحتى قلبى او را فراهم كند ، وسيلهء رنجش خاطر مرا بوجود آورده است . « طبرانى » اين حديث را از « مسور » نقل مىكند . مؤلف گويد : « حاكم » حديث فوق را در [ مستدرك 3 / 154 ] از « مسور بن مخرمه » از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نقل مىكند و روايت صحيح است . [ همان كتاب 8 / 315 ] از « حسن بصرى » روايت مىكند كه حضرت على عليه السّلام فرمود : در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از ما پرسيد : چه روشى شايستهء زنان است ؟ پاسخى نداشتيم . در اين هنگام حضور فاطمه عليها السّلام رسيدم . گفتم : اى فاطمه ! رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله سؤالى مطرح فرمود و ما ندانستيم چگونه پاسخ آن را به عرض برسانيم . فاطمه عليها السّلام پرسيد : پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله چه پرسشى داشت ؟ در پاسخ گفتم : پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله پرسيد كه چه چيز براى زنان بهتر از چيزهاى ديگر است ؟ فرمود : شگفت است كه نتوانستيد پاسخ آن حضرت را بدهيد . گفتم : آرى چنان است كه مىفرماييد . فاطمه عليها السّلام فرمود : براى زنان ، روشى بهتر از اين نيست كه زنان مردان نامحرم را نبينند و مردها هم زنان را مشاهده نكنند . همزمان به هنگام رسيدن نماز عشاء كه حضور مبارك رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب بوديم ، به عرض رسانيدم : يا رسول الله ! امروز پرسشى از ما فرموديد كه نتوانستيم پاسخ بگوييم ، اينك در پاسخ شما معروض مىدارم : بهترين روش براى زن آن است كه نه او مردها را ببيند و نه مردها او را مشاهده كنند . پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : اين پاسخ را چه كسى بيان كرده است ؟ عرض كردم : فاطمه عليها السّلام ! فرمود : راست گفته است ، او پارهء وجود من است . « دارقطنى » اين حديث را در « الافراد » متذكر شده است . مؤلف گويد : « متّقى » در همان صفحه ، بار ديگر همان حديث را از على عليه السّلام