شده : بيهوده سخن به اين درازى تفسير كبير فخر رازى ليكن خود « فخر » موفق به اكمال آن نشده است و شيخ « نجم الدين احمد » ، ذيلى بر آن نوشته كه پيش از اتمام آن درگذشته و « قاضى احمد خويى » باقيماندهء آن را تكميل كرده است . « فخر رازى » در روز دوشنبه كه مصادف با عيد فطر و غرّه شوال بود در سال 606 هجرى در سن 72 سالگى در هرات درگذشت و سال ميلادش 534 هجرى است . « تفسير قرآن » موسوم به « الدّر المنثور فى التفسير بالمأثور » تأليف امام كبير « جلال الدين عبد الرحمن بن ابى بكر سيوطى » ، مطبعهء ميمنيّه ، مصر ، سال 1314 هجرى . « ابو الفضل جلال الدين عبد الرحمن بن ابى بكر بن ناصر الدين محمد سيوطى شافعى » از علما و متفننين اوائل قرن دهم هجرى است . مراتب علمى را از غالب علماى عصرش فرا گرفته است و حدود سيصد شيخ داشته ؛ از جمله : « علم الدين مناوى » و « محيى الدين كافيجى » ( كه در شرح الفيه از وى نقل كرده است ) . « روضات الجنات » در ضمن ذكر آثار او ، مىنويسد : « ذخائر العقبى فى مناقب ذوى القربى » از تأليفهاى اوست . « سيوطى » در فروع ، شافعى و در اصول ، اشعرى بود . از سيّد فقيه « امير بهاء الدين محمد حسينى مختارى » در حاشيه‌اى كه بر كتاب « الاشباه و النظائر سيوطى » دارد ، از سيد « عليخان مدنى كبير » در سال 1116 در اصفهان نقل كرده است كه « سيوطى » شافعى مذهب اخيرا از تسنن اعراض كرد و مستبصر شد و ائمه طاهرين را به امامت و ولايت پذيرفت و عاقبت بخير گرديد . « سيد عليخان » گويد : كتابى از تأليفات « سيوطى » ديدم كه در آن كتاب ، اعراض از باطل و رجوع به حق كرده و مستبصر به آن گرديده است و استدلال نموده كه على عليه السلام پس از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خليفهء بلافصل آن حضرت