شد . سخن او را كه همراه با دليل بود پسنديدند و به آن نامه ترتيب اثرى ندادند . « خطيب » هر شبانه‌روز يك ختم قرآن مىكرد . وى نيكو قرائت مىكرد و صدائى بلند و خطى خوش داشت . « خطيب » در فتنهء « آلب ارسلان سلجوقى » كه عليه خليفهء بغداد شوريده بود از بغداد بيرون رفت و سال 451 هجرى وارد دمشق شد و در آنجا تا سال 457 هجرى اقامت داشت و بخاطر اتّهامى كه به وى نسبت دادند و قصد كشتن او را داشتند از « شام » به « صور » رفت . « خطيب » ابياتى مىسروده از جمله : ان كنت تبغى الرشاد محضا لامر دنياك و المعاد مخالف النفس فى هواها ان الهوى جامع الفساد « خطيب » از گروهى از اعلام شيعه و سنى مراتب حديث و علوم ديگر را فراگرفته است . به نام برخى از شيوخ شيعهء او اشاره مىكنيم : 1 - « ابو الحسن على بن ايوب قمى » معروف به « ابن ساربان » . تمام « ديوان متبنى » را بر او قرائت كرده است و او را رافضى معرفى كرده و نوشته است سال 430 هجرى در بغداد درگذشته است . 2 - « ابو ابراهيم جعفر بن محمد علوى نيشابورى » كه در سال 440 هجرى به بغداد آمده و به املاى حديث پرداخته است . « خطيب » در بغداد و در مكه از او سماع حديث نموده است و مىگويد ، وى رافضى امامى بوده و سال 448 هجرى در نيشابور وفات يافته است . 3 - « ابو على حسن بن محمد » معروف به « ابن حمامى بزاز » . « خطيب » اندكى از احاديث را از او يادداشت كرده است . سال 439 هجرى وفات يافته است . 4 - « ابو طاهر ابراهيم بن محمد علوى » . « خطيب » گفته است احاديثى از املاى او يادداشت كرده‌ام . در 14 ماه صفر سال 446 هجرى درگذشت .