چاپخانه سعادت ، مصر ، سال 1351 هجرى . « ابو نعيم احمد بن عبد الله ( عبيد الله ) بن احمد اصفهانى » . [ ريحانة الادب 5 / 184 ] : « ابو نعيم » از اكابر محدثان و اعاظم ثقات حفاظ و مرجع استفاده اجلاى ايشان بود . و به « حافظ اصفهانى » يا « حافظ دنيا » معروف بود و از اجداد « علَّامه مجلسى » است و فقه و تصوف را با حديث توأم ساخته است . مشهور آنست كه وى از علماى سنت و جماعت مىباشد ، « شيخ بهائى » و بعضى ديگر او را شيعى مذهب مىدانند و به فرمودهء « مجلسى » از خلَّصين شيعه بوده و تشيع او را بواسطهء پدران خود ابا عن جد از خودش نقل نموده است و از آنجا كه در روزگار او تقيه شديد بود تشيع خود را پنهان داشته است . « ابو نعيم » تأليفات چندى دارد از جمله : « اربعين » در حالات حضرت مهدى ( عج ) ، « اخبار اصفهان » در دو جلد كه به طبع رسيده ، « دلائل النبوة » كه چاپ شده ، « ما نزل من القرآن فى امير المؤمنين عليه السلام » و معروفترين تأليف او « حلية الاولياء » است كه در حديث تدوين كرده و از كتابهاى خوب است . [ كشف الظنون 1 / 689 ] مىنويسد : « حلية الاولياء » در حديث ، كتاب خوبى است و معتبر و متضمن اسامى گروهى از صحابه و تابعين و كسانى كه پس از ايشان بوده‌اند از علما و متصوفه و زهّاد و گفتار ايشان و نام و نشان خلفاى دهگانه را در آن آورده است . اين كتاب را « ابن جوزى » مختصر نموده و در چهار جلد به نام « صفوة الصفوه » تدوين كرده و علت اختصارش را در آغاز آن بيان نموده است . اين كتاب به طبع رسيده است . « ابو نعيم » در سال 334 هجرى متولد شد و سال 430 يا 444 هجرى در اصفهان درگذشت و در قبرستان آب بخشان مدفون است و در « نخبة المقال » مىگويد : ابو نعيم حافظ قد صنّفا عام و بعد الشاب عمره ( كفى ) كلمهء « شاب » اشاره به تاريخ ولادت و « كفى » ( 110 ) اشاره به مدت عمر