هربت الى المهيمن من اناس يرون الرفض حب الفاطميه على آل الرسول صلاة ربّى و لعنته لتلك الجاهليه و از اوست در ارادتمندى به آل پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله : يا اهل بيت رسول الله حبّكم فرض من الله فى القرآن انزله كفاكم من عظيم القدر ان لكم من لا يصلَّى عليكم لا صلوة له « شافعى » در آخر ماه رجب سال 204 در مصر درگذشت و در محل قرافه صغرى دفن شد . « مزنى » مىگويد : روز وفات « شافعى » بديدارش رفتم و احوال او را جويا شدم . گفت : در وضعيتى قرار گرفته‌ام كه كوله‌بار سفر آخرت را بدوش كشيده و از دوستانم جدا مىشوم و كاسهء مرگ را اندك اندك مىآشامم و نمىدانم هنگامى كه از دنيا رفتم ، روحم به بهشت مىرود تا به او مبارك باد بگويم و يا به دوزخ مىخرامد كه به آن تعزيت بگويم ؟ ! آنگاه اين دو شعر را سرود : و لمّا قسى قلبى وضاقت مذاهبى جعلت الرجا منى لعفوك سلَّما تعاظمنى ذنبى فلمّا قرنته بعفوك ربّى كان عفوك اعظما « الادب المفرد » تأليف « ابو عبد الله محمد بن اسماعيل بخارى » كه همان مؤلف « صحيح » معروف است ، سال 1306 هجرى ، چاپ مطبعهء خليلى ، شهر اره هند . شرح حال « بخارى » را پيش از اين نوشتيم و از اين كتاب كه در حديث است و جزء تأليفات اوست ياد كرديم . « مسند ابو داود طيالسى » تأليف « حافظ سليمان بن داود » ، طبع چاپخانه مجلس دائرة المعارف نظاميه ، حيدرآباد دكن ، سال 1321 هجرى .