[ مستدرك حاكم 4 / 503 ] به سند خود ، از « عبد الله بن عمرو » روايت مىكند مردم به همراهى با يكديگر به حج بيت اللَّه مىروند و بدون آنكه پيشوائى داشته باشند اعمال عرفه را انجام مىدهند و هنگامى كه وارد منى مىشوند شخصى كه مانند سگ است آنها را به چنگ و دندان خود مىگيرد . در اين هنگام قبيله‌ها به جان يكديگر مىافتند و جنگ سختى مىكنند چنان كه در عقبه ، سيل خون جارى مىشود . در اين هنگام به بهترين فرد خودشان پناه مىبرند و اين در حالى است كه آن بزرگوار سر به خانهء كعبه نهاده و گريه مىكند و گويا هم اكنون مىبينم كه اشكهاى چشمش گونهء او را آلوده ساخته است . آن مردم به عرض مىرسانند : بياييد تا با شما بيعت كنيم ؟ مىفرمايد : تفو بر شما كه چه بسيار عهد مرا شكستيد و چه بسيار خونهاى ناحق ريختيد ، سرانجام با كراهت هر چه بيشتر با آنها بيعت مىكند . اينك توصيهء من آنست كه هرگاه دست شما به دامن او رسيد با وى بيعت كنيد كه او در زمين و آسمان ، مهدى ( عج ) است . [ سيوطى در الدّر المنثور ] در تفسير سوره « محمد » ، اظهار مىدارد كه « ابن ابى شيبه » از « مجاهد » روايت مىكند كه يكى از اصحاب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله گفته است : حضرت مهدى ( عج ) ظهور نمىكند ، مگر آنگاه كه نفس زكيّه از پاى درآيد و هر گاه كاملا او شهيد شد آسمانىها و زمينىها بر آن مردم خشمگين مىشوند . در اين هنگام است كه از آن حضرت استقبال مىنمايند و او را به گونه‌اى كه عروس را در شب زفاف به خانهء داماد مىبرند همراهى مىنمايند و اوست كه زمين را از عدل و داد لبريز مىسازد ، پس از آنكه مملو از ظلم و جور شده باشد . و از بركت وجود او زمين گياهان خود را بيرون مىدهد و آسمان باران رحمت خود را نازل مىسازد و مردم در پرتو ولايت او از همه گونه نعمت متمتع مىشوند آنچنانكه هيچگاه از چنان نعمتهائى برخوردار نبوده‌اند . [ مستدرك حاكم 4 / 514 ] به سند خود ، از « ابن عباس » در ضمن